UNUTMAK NEDEN ZOR?

zor hemde çok birşeyler bitmişse problem yok asıl problem severek ayrıldıysan müslümanım ben sevdiğim ve 1 seneye yakın beraber olduğum çocuk ise musevi...birbirimizi okadar iyi tamamladığımızı düşünürken bir anda bitiverdi herşey şimdi israilde 1 hafta daha orda sonra dönecek konuşacağız... Konuşucak birşey var mı onuda bilmiyorum artık nasıl hissederim o ne hisseder onu hiç bilmiyorum.

siz siz olun karşıysa aileler asla böle bişey yapmayın hayatta birşey daha öğrendim meğer ne kadar önemliymiş

---
Mesajınız yöneticiler tarafından düzenlenmiştir.
Lütfen türkçe imla ve yazım kurallarına uyunuz.
Site duyurularını okuyunuz.

bir yerde okumuştum unutamamak insana yalnızlık duygusunu,yalnızlıkta insana aşkı anlatabilmek için yaratılmış duygulardır yazıyordu galiba. doğru... düşünsenize hepimiz unutamadıklarımızın arkasından ağlayıp aşk acısı çekmiyor muyuz?

sevginin büyüklüğünden ve aşkın yüceliğinden yana yaşananları unutamadığımızdandır belki de unutmanın zor olması

belkide...

UNUTMAK ZOR ÇÜNKÜ içinizdeki sevginin size verdiği huzur ve mutluluk bir anda yok olmaya mahkumdur.unutma çabası insanda derin yaralar bırakır.unutmak istemez insan ayrılığın ardından hele geride mutlu yaşanmışlıklar varsa..yada tek taraflı bitmişse bizden bağımsız olmuşsa..terk edilen bizsek ve hala aşıksak..daha yaşanmışlık doludur çünkü bizim için.her düşüncemizde şölede olurdu keşke şuda olsaydı kafamızda süratle geçerken zordur tabi unutmak..

yeniler eskinin yerini tutabilir mi acaba?

eğer çok sevilmişse eski yeni daha bi mahzundur

Unutmak..

Neden bu kadar zor. neden her saniyemizde hep o aklımızda neden onu düşünmek yerine beynimizi başka bişeylerle oyalamıyoruz.Oyalayamayız çünki hep onu düşünüyoruz onu seviyoruz diye her dakikamızda olmasımı gerek Kendimize soruyomuyuz onu bukadar düşünmek zorundamıyım diye.Hayır çok seviyor olabiliriz fakat bu bir oyun ozaman sevebiliriz ama unutamayız bu olamaz bunun bi formülü olmalı neden unutamıyoruz unutmamız için ne yapmalıyız kendimizi nasıl savunmalıyız onu hayatımızdan çıkarmak neden bu kadar zor. Onu unutmak için illahaki başka bir ilişkimi kurmamız gerek ya o yeni ilişkideki hisler duygular bizi tatmin etmiyosa bize skisi gibi zevk vermiyosa ya gelen gideni aratıyorsa nasıl sormalıyım bu soruları kendime ve nasıl bir cevaplar üretmeliyim yoksa bunalımın eşiğindemiyim ...

Nasıl müdafa etmem gerekiyor kendimi bu bir hastalıkmı alışkanlıkmı aşkmı sevgimi buna nasıl emin olabilirim.O benim duygularımı bertaraf edercesine düşüncesizlik yapıyorsa senin onun düşündüğün kadar o seni düşünmüyorsa bir gün bitecek bu ilişki diye kendinle konuştuğun zaman bu cümle seni korkutuyosa söylesin biri ne yapmamız gerekiyor.

İllahaki bir pisikolojik hastalığa yakalanıp veya bunalıma girmekmi gerek neden bu konuya bir cevap yok şu hayatta o olmazsa başkasıda olmaz dediği zaman bu yürek kalbimimize nasıl bir cevap vermemiz gerekiyor hele bu ilişki ciddi boyutta bi ilişkiyse cahil insanlar gibi kendimize mi zararmı vermemiz gerekiyor bu çok mantıksız bi hareket olur bence o halde ne ya ne yapmalıyız yeryüzünde her konu için formuller hesaplar var peki ya onu unutmak için olan formul varda benmi bilmiyorum yada daha o formulle karşılaşacakmıyım neden kahin değilim ozamanda hayatın bi zevki kalmaz değilmi bütün suçların cesası diğer hayatta çekileceğini bildiğim halde
''bi suç işledimde onun cesanımı çekiyorum'' cümlesinin ne kadar saçma olduğunu bile bile bu saçma lafamı inanmalıyım..çaresizliğe kapılıp herşeyin düzelmesinimi beklemeliyim yoksa.kafamda bu kadar bunalımlarla dolu soru ? işaretleri varken onu hala çok ama çok seviyor olmamda ne garip.kendimi mecbur olduğum hissetmek zorunda kaldığım hisleri bile bile hissediyormuş endişesine kapılıyorum.

ben deli değilim kişisel sorunlarım bunlar ...

belki sizin söyleyeceğiniz unutma yolları vardır diye düşündüm ve sadece içimden gecen sözleri belirttim...

unutmak sevgiye bu kadar bağlandığım için zor...

önce aşık oluyor deli gibi seviyorsun. hayatının merkezine oturtuyosun onu herşey o oluyor bir anda mutluluktan uçuyorsun gözün hiç bişey görmüyor iş,güç,para,anne,baba,kardeş,akraba,arkadaş,komşu hiç ama hiç kimseyi görmez oluyor gözün sonra bir bakıyosun verdiğin hiçbişey memnun etmez oluyor onu artık daha fazlasınımı istiyor nedir bilmem ama canımı istese vereceğim canımıda istemiyor ve terkediliş. işde asıl aşk asıl sevgi asıl duygular o zaman ayaklanıyor ruhunda volkanlar o zaman patlıyor yalvarıyorsun ağlıyorsun gururunu insanlığını herşeyini hiçe sayıp ayaklarına kapanıyosun ama olmuyor. kabullenmeye çalışıyosun mümkünmü aklın mantığın beynin o gitti bir daha dönmeyecek hayırlısı böyleymiş desede duyguların müsade etmiyor bırakmıyor anılar, her an gözünün önünde o var akıl veren çok ama yaa benimkisi gerçek aşk diyosun sanki herkesin yaşadım dediği yalanmış da bir senin aşkın gerçekmiş gibi. sonra zaman geçiyor bakıyosun gelmeyecek ufak ufak nefret başlıyor hakkaten sinir etmeye başlıyor seni ama nefret de bi duygu demekki hala bitmemiş diyosun hala içinde ona karşı sevgi olmasada nefret var yani o içinde hala... birgün bakıyosun ki o nefrette kaybolmuş nefret bile etmiyosun artık hah işde herşey o zaman bitmiş oluyor eğer ona karşı bişey hissetmiyosan olay bitmiştir. unutmak zor değil sadece zaman istiyor zaman zaman zaman.

eğer gerçekten çok sevdiyseniz onun için yapamayacağınız şey olmadığını düşünüyorsanız onsuz hayatın hiç bir anlamı olmadığını düşünüyorsanız yani artık onunla birbütün olduğunuzu düşünüyorsanız işte bunları düşünüyorken ayrılmak zorunda kalırsanız unutamassınız arkadaşlar ben unutamadım olmadı yapamadım işte olmayınca olmuyor hayat kısa arkadaşlar eğer istiyorsanız oda istiyorsa istediğinizi alın hiç birşeye bakmayın...

hayatımızda ne kadar kötü şey varsa bi okadarda iyileri var. eğer kötüleri unutursak onun yanındaki iyilerde silinir. ne kalır geriye o zaman...? işte o yüzden unutamadıklarımız 'BENCE' unutmak istemediklerimiz...

bir bilsem arkadaşlar yıl geçti ya yıllar geçti başka biriyleyim ama ilk aşkımı unutmadım hala napıcam ben

unutmak hiç kolay olur mu? bi düşünün elde etmek için iki sene beklemişsiniz. onun başkasıyla çıkmasına bile göz yummuşsunuz. sonra kavuşup bitti bütün çileler nihayet artık mutlu günler geliyor derken bir ay sonra ayrılmışsınız ve nedenini bilmeden. bir ay çok kısa bir süre görülebilir ama uzun bir bekleyişten sonra. şimdi yalnızsın ve neden diye sürekli soruyorsun kendine. bir arkadaşın da yazdığı gibi hergün telefonun çalmasını bekliyorsun ama çalmıyor.kızıyosun bütün fotğraflarını silip yırtıyosun telefonunu siliyorsun yinede adı kulaklarında çınlıyor. bu aşk mı onu da bilmiyosun. belki sadece tutku... elde edememenin verdiği bir saplantı. ama yinede umudun hiç bitmiyor hergün söylediğin şarkı
BU SABAHLARIN BİR ANLAMI OLMALI...

aslında insan kendi içinde zorlaştırı bunu. her gördüğü şeyde bir anı bulmaya çalışır tabi bunu da aşmak zordur ama bence aşk alışkanlıktan başka bişey değildir alışkanlıklarımızdan da vazgeçmek öyle pek kolay değildir. bu yüzden unutamaz insan