UNUTMAK NEDEN ZOR?

unutmak nedenmi zor? nasıl geçireceksin zamanı onu düşünmediğin vakit? nasıl uykundan uyandığın zaman içini kaplayacak gerçek acı? uykunda uykusuzluğunda nasıl güleceksin kendi haline?

benliğine işlemiş bir sevda çekerken unutmak tabi ki zor.....
özenle ilmek ilmek işlediğin sevgi nakışını tek tek geri alıp sökeceksin yüreğin delik deşik heryerde ondan izler kalacak.. kan akarken o izlerden yenisi dolacak damarlarına.. ve yaşamın onsuz kısmında hergün nefes almak yakacak canını... unutmak zor çok zor..

unutmak diye bişey yok bence,yaşananların derinliğini ve önceliğini yitirmesi var sadece.Bunun zorluğu da yaşanmışlığın derinliği ve bu derinliği yitirmesinin uzun bir zaman alıyor olması

ben de emreparka aynen katılıyorum. unutmak için herhangi bi iksir, ilaç, yöntem, taktik falan yoktur arkadaşlar.. bu kendiliğinden olur..
adını duyduğunuzda bile heyecanlandığınız zamanlardan, karşılaştığınızda onu gördüğünüzün farkında olmadığınız zamanlara gelirsiniz. işte o zaman unuttuğunuzu anlarsınız, hatta belki bu insanı daha önceleri unutmak için ne kadar çaba harcadığınızı bile unutmuş olursunuz o anda=)

Sonuçta iyi veya kötü birtakım şeyler yaşamışsındır ve bu artık senin hafızına kazınmıştır keşke unutmak kolay birşey olsaydı

iyiki de zor.kolay olsaydı ne kadar önemsiz olurdu herşey.insan ayrılıktan bile korkmazdı.onunla geçen her saniye yavaş yavaş önemini yitirirdi.onunla geçtiğin yollardan bir daha yalnız başına geçerken belki kokusu kalmıştır diye oranın kokusunu içine çekmeden nasıl yaşanır ki?o zaman aşkın ne anlamı kalırdı ki?geçtiğin sokakların isimlerini beynine kazımadan,yemek yediğin yerlere bir daha gidip oturduğun masaya oturmadan,telefon numarasını ezberinde tutmadan,ondan gizlice almış olduğun bir eşyasıyla uyumadan ne önemi var ki aşkın?iyi ki de zor unutmak..

unutmak istemiyorsun! korkuyorsun oda beni unutur diye... ben hatırlıyorsam oda beni hatırlar hisseder beni diye düşünüyorsun. yürekten unutmak istersen unutursun ama korkarsın biliyorum...

unutmak zaman ister bence....zamanla unutulur çoğu şey....kimi tatlı bir anı olarak kalır kimi de bir yara.ama yara kabuk tuttuysa kanamaz kolay kolay

aşk ve unutmak bence aynı cümlede olması bile saçma
'''içimden şehirler geçiyor, her durakta duruyor inmiyorsun''''
işte cevabı bu cümlede gizli içinden ne şehirler ne limanlar geçsede o inmiyor gemiden öyle kalıyor...öfffff bee

unutmak diye bişey yok. Seviyorsun ya herşeyini paylaşıyorsun birgün geliyor herşey bitiyor. Her anında onu yaşıyorsun. Başını yastığa koyduğunda, kalkarken, su içerken....uzun zaman sonra hayatına başkasını sokmaya çalıştında onda eski sevgilinin özelliklerini arıyorsun onu hatırlıyorsun. Her insan aynı olamaz bunun için yenisini sevemiyorsun aradan aylar yıllar geçsede eğer gerçekten sevmişsen kalbinin derinliklerindedir o...


---
Lütfen türkçe yazım kurallarına uyunuz.
Site duyurularını okuyunuz...

Unutmak çok kolay ...ATEŞTE yürümek kolay ...ATEŞ kül oluyor zamanla...Çok kolay unutmak ...

Ben kent yaşamının kentli yüzleri olarak unutmanın işte tamda böyle bir şey olduğunu düşünüyorum.Çekilen acıların ,özlemlerin çok büyük olduğunu varsaysak bile ,her şey hıp hızlı değişiyor ,her şey öylesine hızlı ki ...İşte bu da aşkların ömrünü kısalttığı gibi unutmaya çalışırkenki çekilen acının yakıcılığınıda azaltıyor...Yeni hikayelerin mavimsi buğusu bize serinlikleri çağrıştırıyor...Gitmekle kalamak arasında tereddütteyken ,yüzünüze bir parça serinlik vuruyor...Hayat devam ederken yeni bir hikaye başlıyor işte istesekte istemesekte başlıyor o mavimsi buğuyla...

unutmanın içerisinde aslında bir unutmamak kavramı gizlidir... aslında seven, unutmaya çalışan insan aynı zamanda 2 şeyle mücadele eder: unutmak ve unutmamak..... işte bu yüzden çok zor unutmak....

bence unuttmamak zor

bazımız için acı çekmeyi sevdiğimizden zordur unutmak. çünkü o nun hayali ve anılarıyla yaşamak bir taraftan acı verirken bir taraftan belki de farkında olmadan bu acıdan zevk alırız. bu nedenle unutmak istediğimizi sanırken unutmamak için gizil bir çaba harcarız. ( bir arkadaşıma korkma zamanla unutursun dediğimde; ben asıl unutmaktan korkuyorum diye cevap vermişti.)
bazense; hayatımızda herşey aynıdır. zihnimizi meşgul eden pek birşey yoktur. dönüp dolaşıp aynı yere geliriz. ve hayatımızda yenilikler olana kadar unutmak gerçekten zordur.
ama bir de çook sevmek, bağlanmak veya alışmak varsa o zaman işimiz de zor. nereye gidersek gidelim, hayatımız baştan başa değişse de, unutabilmek için elimizden geleni yapmaya çalışsak da unutamayız. belki artık görmezden gelmeye başlarız ama zaman zaman o bize kendini mutlak hatırlatır. bazen üzer bazen acı verir yıllar geçse de. sonuçta insanız ve duygularımız var. robotlar gibi olamayız.
bu durumda unutmaya çalışmak yerine herşeyi zamana bırakmalı ve geleceğe ümitle bakmalıyız. unutmadan olmuyor dersek baştan kaybederiz.
hayat zor ve sayısız acılarla dolu. en doğrusu onlarla mücadele etmeli, yenemediğimiz zorluklarla ve acılarla yaşamayı öğrenmeliyiz.

bende unutamayanlardanım beceremiyorum ancak bi başkası hayatıma girerse çözüm olabilir o beni nasıl unuttuysa bende onu bu şekilde unutmalıyım