Suçludur Aşk

Serap duygularına sağlık. Aşkın sesini duydum sayende ilk kez Dile gelmiş aşk gönlünde.

---
Lütfen Türkçe imla ve yazım kurallarına uyunuz.
Site duyurularını okuyunuz.
http://www.lavinya.net/phpBB2/turkce-ye ... t3569.html
http://www.lavinya.net/phpBB2/duyuru1-t2.html

Öncelikle sitemize hoş gelmişsiniz Şevket abi, okuyan gözlerinize sağlık...

Aklımdaydın gün geceye devrildiğinde...gece uzundu, yağmurluydu, hava soğuk, karanlıktı her yer.Sen uzaktın!..Yoktun yanımda...
Oysa bir sen vardın içimi ısıtacak, bu karanlık geceleri aydınlatacak bir sen vardın...Kuşkularım olmayacaktı, üşümelerim, korkularım olmayacaktı sen olduğunda ama yoktun, en ihtiyaçlı zamanlarımda beni kendimle bir başıma bıraktın bilmeden.Ben sana ''Dur, kal yanımda'' diyemedim.Biliyor musun sancısı en çok bundan yüreğimin!..

Çok defa kendime söz verdim hatırlamamak için ve her seferinde sözümden geri döndüm.Çok da canım yandı Yalan yok!
En güzel yerinde yarım kalan bu aşkı özledi yüreğim...
Sen yoktun, düşlerde vardın sadece...
Düşlerde kaldın!...

Hani sorarsın ya bazen kapatıp gözlerini usulca dünyaya bu yürek sancısının sebebini, bilirsin aslında yaşadığın sancıyı.İliklerine işlenen, kanını bazen kaynatan bazense donduranın Aşk olduğunu.Kimi zaman onsuz olamayacağını yapamayacağını, yarım kaldığını hissedersin, kimi zamansa nefret edersin; hem kendinden, hem ondan hemde Aşk'tan.

Şimdi benim hissettiklerim bunların hiç birine benzemiyor aslında.
Sadece; gözlerimi kapatmak istiyorum.Kapatmalıyım ki gördüğüm en güzel düşlerde buluşalım, kapatmalıyım ki gözlerimi seni daha fazla bekletmemeliyim düşlerimde.Kapatmalıyım gözlerimi ben yine sana gelmeliyim hiç kaybetmediğim en güzel heyecanlarımla.

Sen yoktun, düşlerde vardın sadece...
Düşlerde kaldın!..
Ve biz hep düşlerde Aşk'a doyacaktık seninle...

Ne giysen yakışır dediğinde düşünmemiştim ayrılığı.Gittin işte şimdi.Üzerime geçirip ayrılığın elbisesini terk ettin beni.Yoksun, şimdi yüreğim çırılçıplak kaldı sokak ortasında...Yüreğimi ayaza çalan soğuklarda bıraktın...

Şimdilerde fark ediyorum yüreğimin hala ısınamadığını.Gideli ne kadar uzun oldu.Oysa kaç bahar geçti gidişinin ardından kaç yaz saymadım ısınamadım...Meğer gözlerinmiş güneşim, yorganımmış sözlerin...

Senden sonra çok defalar denedim ısınmayı.Seven oldu benide yine ısıtamadılar yüreğimi.Ellerim ısındı sadece.Değdiremedim senden sonra kimseyi yüreğime...

Çok kanıt bırakmışsın sen ardında.Yüreğimde ayak izlerin var hala...
Hala aklımdan çıkmayan bakışların var...
Gelişlerin, sevişlerin var hala yüreğimde...
Sen gittin de neden kapanmaz bir iz bıraktın yüreğimde?

Gel sil kanıtlarını, delillerini yok et!..Yoksa çıkacak ortaya bir kalbi öldürdüğün, yoksa çıkacak ortaya katilimin sen olduğun!..

Alıntıdır

Herşeyin bir nedeni vardı aslında ama bir tek seni sevmemin nedeni yoktu.Sevdim seni hemde çok...Hesapsızca, sorgusuzca, nedensizce sevdim.Belki de sevgiye aç yüreğim vardı benim, bu yüzden sevdim seni belki de kim bilir!..

Kalbim sızlıyor, acısını hissedebiliyorum en derinden...Çünkü sen yoksun yanımda!..Ve neden gittiğini bile bilmiyorum, gitmeni gerektiren bir neden yoktu seni sevmemin nedeni olmadığı gibi.
Neydi ellerimin doldurulmayacak kadar boş kalışı?
Bugüne kadar birbirimiz için bir neden aramayan ben artık nedenlerle kaldım...

Herşey boş geliyor gözüme...
Herşey renksiz siyah görünüyor gözüme...
Ve herşey sensiz anlamsız geliyor artık...

Gözlerindeki parıltıyı görmeyi özledi gözlerim.Bana sonsuz sükuneti veren sesini duymayı özledi kulaklarım.Derde derman gülüşlerini özledim birtanem; ben seni özledim...

''Unut '' diyor herkes, demesi ne de kolay ''Unut''
Nasıl unutulursun ki?Unutmak ne mümkün artık seni böylesine severken!..
İçime saplanan bir kurşun misalisin, günden güne kanayan.Bilirim; sen çıkıp gelmeden dinmeyecek yaram!..

"Bilirim; sen çıkıp gelmeden dinmeyecek yaram!.. "

yine çok güzel bir yazıydı Serapcım ruhuna sağlık..

Canım benim hepimizin ruhuna sağlık olsun.Hiç sıkılmadan okuyorsun asıl senin gözlerine sağlık olsun canım.Hem o kadar alıştım ki yorumlarına Verda'cığım en içten teşekkürlerimi sunuyorum sana canım benim!..

toprağın çok ama çok güzel tüm yazıların:)toprağımada bu yakışır.Bazen hayretler içinde okuyorum yazılarının tamamını nasil duygularını bu denli güzel ifade edebiliyorsun diye....

Derya'cığım teşekkür ederim canım toprağım benim Yazdıklarım hem yazmayı sevdiğimden, hem yaşadıklarımın ve gördüklerimin birikimlerinden.Kimi zaman da hayali bir çok şeyden.Bu sadece yazdıklarımda geçerli değil aslında.Mesela; bir fotoğrafı çekerken, ona sadece bakmıyorum onu ''görebiliyorum!'' ona bir sürü anlam yükleyerek ilk çekim heyecanı taşır gibi nefesimi tutuyorum.Bu sanırım yaptığın şeyi sevmek gibi birşey.O yüzden ben yazmayı da seviyorum sizlerle paylaşmayı da!..

Kaldırmıştım perdelerimi tüm çıplaklığıyla sana karşı.Olabildiğimce dürüst, olabildiğimce masumdum sana karşı.Aşk seni tanıdığımda anlamını bulmuştu sanki.Oysa henüz tatmamıştım acısını seni kaybedene kadar...Şimdi daha iyi anlıyorum acısını çekenleri...

Aşk bir teslimiyetti, sonunda sensizliğe teslimiyetse bile...Yüreğimde can çekişmeleri hissediyorum.Seni görmeden ellerim tutmaz oldu.Kaç zaman, kaç bahar geçti ömrümde ve hiç bir baharım güneş görmedi benim senden sonra ve içimi ısıtmadı hiç bir şey senin kadar...Ben sensiz titriyorum...

Rüzgar ağaç yapraklarına dokunuyor.Kıskanıyorum!..Benim saçlarımda dolaşan ellerin vardı çünkü.Şimdi sen yanımda yoksun, ellerin yok saçlarımda...Yalnızım...Sensizim...Ve ben hala seni bekliyorum gelemeyeceğini bile bile bekliyorum!..

Gün geçsin diye olmadık şeyler yapıyorum.Evin eşyalarının yerlerini değiştirdim mesela.Nereye döndürsem hepsinde sen vardın, hepsinde senden bir iz kalmıştı...Durdum!..Çünkü biz seninle kaç kere değiştirdik eşyaların yerini diye anımsadım.''O benim en sevdiğim televizyon koltuğum, o yerinde kalmalı'' deyişin geldi aklıma...Oturdum...Bi güzel ağladım...

Ah sevdiğim; Yüreğimde bir sızı, beni her geçen gün bitiren bir acı var...Nasıl anlatsam, nasıl sarsam yaramı bilemiyorum.Telafisi yok sensizliğimin, çaresi yok çaresizliğimin senden başka!..

Yüreğine sağlık Serap'cım!..

Okuyan gözlerine sağlık Metin...Dilerim iyisindir arkadaşım, malum ne zamandır site de görmüyorum seni.Siteyi güzel paylaşımlardan yalnız bırakmamak gerek biliyorsun

Siyaha boyanmış bu şehir senin ardından.Senin ardından ömrüm geçse de güneşsiz, sabahsız ve baharsız mevsimler yaşıyorum.Bomboşum...
İçimde sen varsın ama yarımım.Tamamlanmam için sana ihtiyacım var...Ama sen yoksun.Ve ben hep eksik kalacağım senin ardından...

Yoksun işte, aramızda kavuşmaya engel tek bir gerçek var.Kimi ölüm der adına, kimi terk ediliş, kimi sonsuza yolculuk ama adı hep aynı AYRILIK...
Sensizlik zaten ölüm, ölüm zaten sensizlik ve hepsi hepsi bir tutam ayrılık...

Ne zaman seni ansam nefessiz kalıyorum, ne zaman seni düşünsem yağmura karışıyor gözyaşlarım ve ne zaman seni özlesem son sabahını bekleyen bir hasta gibi can çekişiyor kalbim...

''Sen yoksan bende yokum'' derdim, içimde hep bir şey, ''SEN'' gibi bir şey vardı her defasında bana engel olan!
Affet Sevgilim; sancılı işkenceler yaşatsa da yokluğun bana Ölemiyorum...Ölmeyi beceremiyorum içimde hala sen varken...Sanki sen varsın da yanımda sanki ben içimdeki sen'e ihanet edecekmişim gibi geliyor...Ben gidersem seni kim sevecek içimde, ben gidersem sana kim bakacak sevgiyle....
Affet Sevgilim; İçimde hala sen varken sen'i bensiz, öksüz bırakmaya cesaret edemem...Yapamam!..

Hayatın ne de çok teleşına kapılmışız sevgili, ne çok ertelemişiz birbirimizi.Bir varmış gibiyken birden yok'olu vermişiz evvel zaman içinden...Zamanla tüketmişiz birbirimizi.Ellerimizde bir avuç hüzün şimdi!..

En son ne hangi zaman dinledik birbirimizi, sesimizi duymayalı ne çok zaman olmuş meğer.Zaman neleri almış ellerimizden ve de yüreğimizden...Bir avuç kül'üz artık sen ve ben...Bir avuç gözyaşı'yız geride kalan...

Nasıl başlamıştık oysa, ne koca umutlarla başlamıştık bu sevgiye.Heyecanımızı yitirmişiz farkında olmadan ve yüreğimizin can çekişmelerine kulak tıkamışız, farkına varamadan uykusundayken biz; son nefesini vermiş bu aşk...Ecelsiz ölmüş aşkımız...Suçlu biz'dik seninle sevgili...Hayatın teşalına kapıldık!..

Şimdi ikimiz koca bir denizden çıkmış küçük birer balık'larız.Şaşkın ve de çaresiz!..
Hangi deniz avutur bizi? Hangi sevgi paklar ikimizi biz düşlerimizi yaktıktan, biz bu aşkın katili olduktan sonra?

Zamanla tüketmişiz birbirimizi.Ellerimizde bir avuç hüzün şimdi!..

En son ne hangi zaman dinledik birbirimizi, sesimizi duymayalı ne çok zaman olmuş meğer.Zaman neleri almış ellerimizden ve de yüreğimizden...Bir avuç kül'üz artık sen ve ben...Bir avuç gözyaşı'yız geride kalan...



Serapcım her zamanki sözler yüreğine sağlık... ama gerçekten öyle