Suçludur Aşk

Benim duygularıma çok iyi tercüman oluyorsun Serap, yüreğine sağlık...

Teşekkür ederim Metin okuyan gözlerine sağlık...

Biliyor musun; yine bu kentin sokakları ıslak.Bulutlar ağlıyor bense onlara eşlik ediyorum.Ağladığımı kimseler fark etmiyor...

Sırılsıklamım ve en çocuk halimle üşüyorum!..

Böyle bir yağmurlu gecede çıkıp gelmiştin.O andan sonra yüreğime sakladım, her solukta duyabilmek için seni.

Başımız yoktu bizim, sonumuz da olmayacak...Bir anda başladık.Dokunan kadar dokunulanın da sarsıldığı o an boyunca yaşadık seninle aşkın tüm evrelerini, tüm umudunu, şefkatini ve fırtınalarını.Tek bir dokunuşta bir büyük sırrı paylaşarak yaşadık o muhteşem kavuşmayı ve hemen ardından kahreden o ayrılığı...

Ben sana yenik düştüm...
Sensizlik çok kalabalık geliyor yüreğime; taşıyamıyorum!..

Öyle birşey ki bu; yağmurlarla birlikte ağlıyorum sana, bana...Yüreğime katıyorum seni katabildiğim kadar.Ruhum bembeyaz bir perdenin arasından sıyrılıp senin karmakarışık hayalinle dolaşıyor sensiz gecelerimde...O zifiri karanlıkta dualar ediyorum.Kendime bile dilemediğim dileklerle sürüyorum seni aydınlığa...
Tükenmeyecektik...
Tükenmeyecektim...

Boğazım düğüm düğüm.Bu öyle birşey ki; acıların en kahırlısı ve ben kahroluyorum...

Söylesene! Sen benden vazgeçebildin mi?

Oysa derdim ki; benim kırılgandır umutlarım...Biliyorum ki uzağa atarım yakınıma düşersin.Bu kadar yakınıma düşeceğini nerden bilirdim!..

Ve bil ki; çok sevdim seni kısa bir zamanda, bu lanet olası mesafereler inat!..

Sen içimde dolanırken böyle usul usul, çıt çıkarmadan, kimseyi rahatsız etmeden kendince; ben bu yokluğunun ardından yorgun argınken, bir akşam kızıllığına teslim etmişken bedenimi niye hala bu can çekişmeler?

Kalbim acıdı...
İçimden geçiyorsun besbelli!..Besbelli kalbim seni özledi yine delicesine...Suretin kalbimde çizili gözlerimde değil, en derin yerde saklamışım seni yılladır.Öylesine kıskanmışım ki seni; kimseler görmesin diye kalbime çizmişim seni...Neye yarar?
Gel gönül; bu aşkı unut sende!..

Hangi bahar seni bana getirir, Söylenecek hangi söz, yazılan hangi şiir, hangi beste hasretini dindirmeye...
Mevsimim hazan artık benim.
İçimde öyle güzelsin ki; sızlar içim...yanar içim sen yoksun diye kanar gecelerim!..

Hangi iklimin hangi mevsiminde vurdun beni, hatırlamıyorum...Hatırlamaktan korktuğum birçok gün gibi o günü de sildim zamanın tiktak seslerinden...
Karşıma çıkan her ağacın her dalına, yaprak yaprak seni ve karanlığı misafir eden gözlerini çizmiştim, hatırlamak istemediğim vakitler diliminde...

Şimdi bir cellat gibi karşıma dikilen zamanda adım başı geçtiğim kaldırımlara düşen yaprakları topluyorum...Ezip geçmeli mi sararan yaprakları yoksa kimsenin ayağına değip yakmasın canlarını diye birbir toplayıp, kuytu bir köşede ateşe mi vermeli?
Doğru olan hangisi, bilmiyorum...Bilmekten korktuğum birçok şey gibi...

Sözlerinle vurulduğum gün anladım ki; Aşk vicdan istermiş, Aşk sabır istermiş, Aşk emek istermiş!..
Sen bu aşkta emeğini; yıkıp, parçalamak için kullandın.
Sen bu aşkta sabrını; benim sabrımı ölçmek için harcadın.
Sende eksik olansa Vicdan'dı...Hançeri sırtıma sapladığın gün, gözlerinde bir dirhem acı yoktu.Çünkü yalnızca vicdanı olanlar aşk acısı çekerdi...
Şimdi bu sana son sözüm; Birgün dönmeyi düşünürsen kaybettiğin vicdanını bulduğun gün çık karşıma!..

Yine çok anlamlı vede güzeldi Serapcım,,ellerine sağlık..

Teşekkür ederim Verda'cığım zaman ayırıp okuduğun için, gözlerine sağlık...

İmkansız olan Aşk mıydı yoksa biz mi kendimize imkansız etmiştik aşkı?
Çözemedim, tıpkı birbirimizi tanıdığımızı sandığımız gibi...Bir bilemece gibiydik belki de, çözemedik birbirimizi...ya da çözmek için uğraşmamıştık bile...

Yollarına hasretleri ektiğim günden beri bir çok şeyi öğretti geçen onca zaman bana!..Ektiğim ümitler yeni yeni filizler verirken aslında göremediğim bir çok şeyi görmemi sağladı.Evet gözüm açıldı göremediğim iki şey vardı biri iyi diğeri de pişmanlığımdı!..İyi olan; Aşkın ne kadar güzel olduğunu farkedişimdi.Pişmanlığım ise; bu güzel duygunun kıymetini bilememeyişimizdi...Pişmalıklar ağır bastı bedenime, ruhuma; iyi de gelmedi kalbime.Öyle ya dinlediği en güzel masala gözlerini yumar insan çünkü dinlemek güzeldir.Yaşamaya gelince hep kaçışır insan, kendi masalını oluşturmak zor gelir her defasında.Önüne çıkabilecek zorlukları göze alamaz, tırmanması güçlük isteyen meşakatli bir yokuş gibi gelir insanın gözüne.
Oysa; Aşk emek isterdi...Oysa; Aşk tüm zorlu yokuşları tek nefeste aşmaktı ve Aşk gün geldiğinde tek başına kaldığın zamanlarda; yaşayamaktan kaçındığın güzelliklerin pişmanlığını yürekten hissetmekti...
Aşk bende bir kalp sızısı şimdilerde, belki de o aynı sızı biraz da sendedir...
Bu aşkı biz terk ettik...Bu aşkın kıymetini biz bilemedik...
Ama biliyor musun; ben yine de zerre pişmanlık duymadım seni tanıdığım için, ki yoksa yaşattıklarından dolayı aşkın tüm güzelliklerini görmezdim tek başıma...Sağol sevgili, ne olursa olsun farkını geç fark ettiğim bana bu güzel şeyi yaşattığın için...

Saatlerin gece yarısını çoktan vurup geçtiği, yarına başladığımız dakikalarda özledim seni...Oysa adını kulağıma hiç fısıldamadın, bana beni sevdiğini de hiç söylemedin ki...
Elimi hiç tuttun mu ya da gözlerimiz hiç birleşti mi?
Radyoda bir sonra çalacak şarkıyı bana tutup, sözlerini beğenmediğin de ''bundan sonraki şarkı bizim olsun'' filan dedin mi?

Ya ben...
Seni düşünüp, senin içinde olduğun o uykusuzluk girdabında, zorla rüyalara akışımda seni görmek için çırpınıp ama senden başka herkesi gördüğüm rüyalarımda ve sonra uyanışlarımda...
Neyse, boşver...

Bazen elele yaşanmaz sevdalar, gözlerde buluşulmaz...
Saat geçmiş ya da sabahmış, bilemezsin...
Sen bir yerlerdesindir, ben başka yerlerde.Ben şiirler okurum sevdalar üzerine, sen gözlerinde mahmur bakışlar ve aklında ben olmaksızın yarının telaşıyla ama bilemem ki...

Biz bir şeyleri yaşamak isterken ne çok yaşanacakları kaçırdık farkında mısın?Seni seviyorum'la başlayan cümleleri kaçırdık önce...Kaçtık...Severken sevmekten kaçtık...Kaçtık esir olmaktan aslında esirken sevgiye, bile bile...
Sonra birbirimiz için söylediğimiz şarkıları kaçırdık ve ellerimizi kaçırdık birbirimizden ve gözlerimizi kaçırdık başka başka yerlere bakarken, aslında birbirimize bakarken...
Yaşamaktan korktuğumuz dakikaları kaçırdık...

Şimdi sen yoksun ve ben olabildiğimce özgür, olabildiğimce masum seni yazıyorum suya...
Seni seviyorum sen bana hiç söylemedin ama ben suya bakıyorum ve seni görüyorum...

yüreğine sağlık...

Çok güzeller, yüreğine sağlık...

Okuyan gözlerinize sağlık arkadaşlar...

""""Şimdi sen yoksun ve ben olabildiğimce özgür, olabildiğimce masum seni yazıyorum suya...
Seni seviyorum sen bana hiç söylemedin ama ben suya bakıyorum ve seni görüyorum... """"


Serapcım kalemin dert görmesin..

Seninde yüreğin dert görmesin canım, sağolasın...

Ne çabuk yaşandı herşey, oysa daha yolun başındaydık yaşanacak herşey adına...Sen gittin ben ızdırabı seçtim ardından...Ardından hüzünlerimi çoğalttım, ardından yalanları ezberlemeye çalışıyorum hala...Ve ben hala küçük bir kedi gibi hayalinin varlığına sokuluyorum.Varlığın bile hayal.Bunu bilmeme rağmen yüreğimi hayalinin yalanına alıştırmaya çalışıyorum bile bile...

Öyle ya; ne hayalleri çoğaltmıştın ruhumda, ruhum hayallerine alışmıştı.Düşlerimiz vardı gözlerimi kör eden...
Şimdi hayalleri kırılmış bir bende; ne hayal kaldı kurulacak, ne de görülecek bir düş...

Dokunma yalnızlığıma; yalnızlığımı hayalinle avutuyorum...

Bir insan kendine ancak bu kadar işkence çektirebilirdi.Ya senin yaptığına ne denir yar söyle, hayalin konuşsun isterse.Verecek bir cevabı olabilir mi dersin hayalinin, vefasızlığını ortaya koyup haykırabilir mi bağıra çağıra?

Yar, aşk neydi sana göre?
Yalan mı?
Izdırap mı?
Sana göre yalan, bana göre ızdırap...

Yar, bu yaptığının adı neydi senin?
Vefa mı, vefasızlık mı?
Sana göre vefa, bana göre vefasızlık...

Yar, gitmek mi kalmak mı zor?
Sana göre gitmek, bana göre her ikiside ölümdü...