Yıllar geçmişti, onca zamanın üstüne Aşk'a inat edercesine yıllar geçmişti bir çırpıda...Farkına varamamıştık yazık ki...Yıkıntılar arasında kalmış bir sen, bir ben...acı içinde kıvranıp syrılmaya çalışıyorduk kendimizce.Başaramadık!
Çabaladıkça dibe çöküyorduk...
Yıllar geçmişti, eski bir fotoğrafa bakıp yas tutarken dağıldığımı gördüm.Düzeltemiyordum hiç bir şeyi...Ve içimden gelmiyordu arayan dostların telefonlarına bakmak.Biliyordum ya seni soracaklardı bana yada teselli etmeye çalışan sözcükler çıkacaktı ağızlarından...Teselli edilmeyi beklemiyordum, beni anlamaya çalışmalarını da, seni sormalarını da...
Yıllar geçmişti, herşey siyah-beyaz renge boyalıydı.Yanlızlığın can çekişlerini duyuyordum yüreğimde...Akşam oldu, can çekişmeler daha çok azdı içimde...Balkona çıktım, bir sigara yaktım...
Gökyüzüne baktım, sitemle karışık ''sensiz bir gün daha geçti'' dedim kendi kendime.Yapayalnızdım, canım yanıyordu ve yıllar geçiyordu farkında olmadan...Birşeyler yapmak gerekiyordu ama kimseye ihtiyaç olmadan birşeyler yapmak gerekiyordu...
Yıllar geçmişti, cevapsız sorular birikmişti kitap aralarında.Çabalamalar bile boşunaymış, söküp atmalar kolay değildi belki de ama kararlı olmak yeterliymiş herşey için...Bir yerden başlamak gerekiyordu...
Yılların izini taşıyacak, herşeyi silip süpürecek ne varsa yakıp yıkmak lazımdı.Günbe gün kanamak yerine bir gecede bitirmeliydi herşeyi.
Ve şimdi yaptım...Seni, seninle olan ne varsa, sana ait ne varsa herşeyi yaktım, yıktım bugece!..
Dönüp baktığımda geriye; hiç bir şey kalmamıştı elimde avucumda.
Olmadı, bitti sonunda...


