| |
Lavinya.Net Panolar
| Yazar |
Mesaj |
|
| berkerk |
 Tarih: Pazartesi, Aralık 11, 2006 15:11
 Mesaj konusu: ölüm ruhunu çekince |
|
|
Yeni Üye
Yaş: 17
Burçlar: 
Meslek/Sektör: Öğrenci
Şehir: Ankara
Kayıt: 11 Aralık 2006
Mesajlar: 14
|
|
ÖLÜM RUHUNU ÇEKİNCE
Mayıs12, 2006
Hayat hep iyi değil öyle değil mi? Yani bazen nasıl çekilmez, nefret edilir hale getiriyor kendini. Bir terslik yaşadın mı devamı geliyor. Ardı arkası kesilmiyor. En küçük dertler fırtınanın ilk damlaları. Ve yağmur başlıyor hızlı hızlı. Dertler başlıyor yağmur gibi; hızlı hızlı
Yaşam insanı test ediyor. Bakalım ne kadar dayanacak diyor. Bir nevi eğleniyor seninle, sana yaptıklarıyla. Mutlulukları yaşatan hayat yeri geliyor hatta yeri gelmese de kötülükleri de vermeyi çok iyi biliyor. Hatta bazen abartıyor. Seni canından bezdiriyor. Kimi pes ediyor bu güçlü hayatın karşısında. Hayat kazanıyor. Zaferin sahibi o oluyor. Fakat bazen de insan direniyor. Hayatta bilek diriyor. Ve hayata onu yenemeyeceğini kanıtlıyor. Zaferi de kazanıyor.
Pes etmek… vazgeçmek… umudu kesmek… hayalleri bitirmek… varını yoğunu hiçe saymak… terk etmek… kapının bir daha açılmayacağını bile bile veda etmek… gitmek…
Bazen hayat öyle acımasız oluyor ki ağlıyorsun çoğu kez. Artık ölmek için yalvarıyorsun. Kendini de öldürmek istemiyorsun ama ölümle tanışmaya ihtiyaç duyuyorsun.
Ölüme… ölmeye… adeta yalvarıyorsun bu kısa, harikalarla dolu hayatı bir an önce terk etmek, ondan uzaklaşmak için. Arkanı dönüyorsun ona. Yaşama…ve geçmişte mutluyken ölümün hayatından uzak durması için ettiğin dualar teker teker geliyor geçiyor aklından. Hepsi gözlerinin içine bakıyor. Çok iyi suçluluk duymanı sağlıyorlar. Pişman oluyorsun duaların için. Bir yerde ölüm tatlı geliyor. Hayattan kopanları, çekip gidenleri, intihar edenleri yadırgarken ölüm melekleriyle iş birliği yaptığını fark ediyorsun. Ölümün seni çağıran şarkısında kalkıp dans ediyorsun. Teslimiyet… kendini teslim etmek rahatlamak istiyorsun. Ve ölüm her zayıf insanda her zaman olduğu gibi zafer kazanıyor. Yeteneklerini sergiliyor. Çabalarının karşılığını alıyor. Ruhunu karanlığa hapsediyor. Bedenini hayaletleştiriyor. Ve geçersiz oluyorsun hayatta. Ölümün acı zehriyle beslendiğinde anlıyorsun artık var olmadığını. Ölümün kahkahaları seni ürküttüğünde anlıyorsun artık nefes almadığını. Hayata geri dönme çabaların yetersiz kaldığında anlıyorsun ölüme yönlendiğini. Ve zincirlerini kıramıyorsun seni ölüme bağlayan. O gidiyor, sen peşinden. O gidiyor sen arkasından sürükleniyorsun. Dur diyemiyorsun durduramıyorsun duramıyorsun. Ölüm sana el uzattığında arkasındaki karanlık bulutları gördüğün halde kendini ona muhtaç hissedip elini vermendi hatan. İşte o an hayat seni kovuyor. ölüm kucak açıyor. şımarık bir şekilde gelirken salına salına yanına aklını çelmesi için söyleyeceği iki söz yeterli oluyor. Seni ona hayran bırakıyor. Ama gerçek olan bir şey var. Sonunda bin kere pişman oluyorsun çareyi ölümde aradığın için. Çünkü ölümün panzehir olmadığını anlıyorsun. Anlıyorsun ama geç kalmış oluyorsun. Anladığın bir diğer şey de şu oluyor: ölüm kolay kandırıyor. Ne olup bittiğini anlamadan çekiyor ruhunu içine. Ölümün kurtarıcın olmadığını fark ettiğinde hayat çoktan kapılarını kapatmıştır. Hayattan pes ettin ölüme teslim oldun. Ölmekten vazgeçtin ama sonsuzluğa, bir hayalet gibi olmaya hapsoldun, tat almamaya görünmemeye hiçbir zevki yaşayamamaya mahkum oldun. Zayıf insanlardan bir üstünlüğünün olmadığını anladın. Zayıf olmadığını mı iddia ediyorsun. O zaman ölmekle alakan olmamalı. Bu hayatı terk etmekle. Öldün ama bunu sen istedin. En çok da bu acı veriyor. Varlıktan koptuğun-yokluğa koştuğun an sen öldün…
okuduğunuz için teşekkürler.. 
|
|
|
|
|
| blackpearl |
Tarih: Çarşamba, Aralık 13, 2006 01:40
Mesaj konusu: Re: ölüm ruhunu çekince |
|
|
|
Misafir
|
|
sanada teşekküerler paylaştığın için..
|
|
|
|
|
| salkimsogut |
Tarih: Cumartesi, Aralık 16, 2006 21:10
Mesaj konusu: Re: ölüm ruhunu çekince |
|
|
|
Misafir
|
yasadiklarin,yitmeyecekler...yasayacaklar...
birseyleri yasamissan,gercekten yasamissan...
onlari yitiremezsin artik-istesen bile istemesen bile,yasar artik onlar..
yasadiklarinsin...
yasamin,bütün yasadiklarini yitirip, yeniden kazanmanin süreci olacak-hep yeniden yitirip,hep yeniden kazanmanin sureci...
oruc aruoba
|
|
|
|
|
|
|
Tüm saatler GMT +3 Saat
|
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)
|
|
|
