Lavinya.Net Panolar

aile gibi bir ailem olsa zaten beni desteklemeseler bile benim kararlarıma saygı duyarlardı diye düşünüyorum...insan ailesini seçemiyor,aileniz de sizi seçemiyor;aile içindeki büyük kararlarda sizin sözünüz geçmiyorsa,sizin hayatınızın en büyük kararlarında da onların sözü geçmemeli bence...şimdiye kadar ailemin beni yönlendirerek yaptığım herşeyde mutsuz oldum,nezaman ki kendi kararlarımı verdim,işte ozaman gülmeye başladı yüzüm.kendi kararlarımdan mutsuz olduğum da oldu bazen ama dedim ki 'bunu ben seçtim,bedelini de ben ödüyorum'...yani ozaman hakettim ve ders aldım.Ayrıca insan kendi kararını vermediğinde mutsuz olduğunda hep o kararı verdirenleri suçluyor içten içe.Gün gelip de yine ailemi suçlamamak için gerekirse aileme karşı çıkarım çünkü GERÇEK AŞK KOLAY BULUNMUYOR!Ki bundan dolayı önüne çok engeller çıkıyor,değerlinin değerini bilmek lazım.Zaten değerini bilemediğimiz şeyleri kaybetmeye mahkum oluyoruz... bir arkadaş da çok akıllıca bir laf etmiş 'onu seçerim,ailem nasılsa sonradan affeder beni' demiş.Affetmiyorsa zaten aile gibi bir ailen yoktur ki,sen öyle sanıyosundur.Aile gibi aile evladının mutluluğunu ister,mutlu olduğunu gördüğü halde karşı çıkmaz,çıkmamalı.Mutlu olmazsan da zaten ailenden önce sen vaz geçersin ondan.

yanlızım öyle bir yok malesef. olsa da kimseye hesap vermem yaşarım, kimse de dur demez bana 25 yaşındayım kararlarımı verecek yaştayım. aşk mı ? ailemi deseniz ? aşk derim !!!!!!!!!