NEFRETE BOYADIM NE VARSA İÇİMDE

nefrete boyadım ne varsa içimde.. sevgilerden eser yok.. mutluluk çocukluktan kalan anılarımda gizli..
yenilişlerim değil bu defa, gidişlerimi izliyorum hayattan..

susuyorum..
konuşmak, nefes almak zor geliyor..
anneme küstüm..
belkide hayat..
bu kalabalık beni anlamıyor..
susuyorum..
içime attığım ne varsa içimi kemiriyor..

en sondayım bu defa en dipte..
kriz anı bu sessizliklerim..çenemden parmak uçlarıma bir titreme..ağlamaktan kızaran gözlerim hiçbirşeyi görmüyor..
en büyük zararı kendime ben veriyorum yine. ellerim yaralar içinde.sizlerin gördüğü ellerimdekiler sadece yüreğimi kimse bilmiyor..

belki birgün hepinizin adı geçer önemsemediğiniz birinin intahar tutanağında..

evet hepiniz sebepsiniz.. bu sebepsizliğime..

arzu çok etkileyici yazmışsın..

Yüreğine,emeğine sağlık arzu çok güzel yazmışsın gerçekten..

Çok hoş olmuş emeğine sağlık ama demeden edemeyeceğim nefret katı ve insanın içini daraltan bir duygu ben pek beceremem. Bu durumdan henüz hiç şikayetim olmadı : )

harika ya eline sağlık

En büyük zararı kendime ben veriyorum yine. Ellerim yaralar içinde. Sizlerin gördüğü ellerimdekiler sadece yüreğimi kimse bilmiyor...
Emeğine sağlık.

Boyalar ilk yağmur da gidecektir arkadaşım sen hiç merak etme istesen de istemesen de ıslatacaktır yeni yağmur.
yazı içni teşekkürler.

Evet hepimiz sebepsiz....Bu hayat zaten sebepsiz anlamsız bir o kadar da boş...Tuaf..!!

bu yazı bana hiç iyi gelmedi.....damla damla akan gözyaşlarım hıçkırığa dönüştü ve bu üç çocuklu bir kadın için gecenin bu saatinde hiç olmaması gereken bir durm...

"mutluluk çocukluktan kalan anılarımda gizli..."

mutluluğu gizlendiği yerden çıkarıp her daim ayakta tutabilsek ne güzel olurdu...
emeğine sağlık..