Küçük şeylerden mutlu olanlar niye büyük üzüntü yaşarlar?

Evet arkadaşlar neden???

Küçüğü bilen, büyükten emin olamayabilir. Öyleyse yaşadıkları üzüntünün büyük olduğunu sadece sanıyor, olabilirler mi?

Çünkü küçük şeylerden mutlu olanlar küçük şeylerden mutsuzda olurlar... Bir de düşünün ki normalde insanların takmayacakları küçücük şeylerden bile günleri mahvolan insanların büyük bir şey karşısındaki üzüntüsünü...

çünkü böyle insanlar özeldir, farklıdır. ne yaparsan yap onları herkes gibi yapamazsın. hamuru öyle onların. küçük duygu değişimlerini büyük olaylarmış gibi algılıyorlar. bu olumluysa hemen sevince boğuluyorlar. olumsuzsa da hemen panikleyip "eyvah bir şey oldu!" deyip üzülüyorlar. (panikatak gibi)
bu özel kişilere her yerde rastlamak mümkün değildir. girilen her ortamda böylesi çok nadirdir. hayatı ciddiye alırlar. ama onları hayattan alıkoymak pek de kolay değildir. hayattan vazgeçmezler.
"ama çok üzülüyorum,böyle olmak istemiyorum" mu diyorlar?
kusura bakma arkadaş, ne yaparsan yap değişmen mümkün değil hatta bu dünyada imkansız olan tek şey senin değişmen.
böyle yaşa ne olacak ki. sen özelsin sen herkes gibi değilsin. üzüntüden de zevk al. üzülüyorsun, ne büyük bir ayrıcalık bir düşün. üzülecek birşeyi olmayanlar yakınsın, bırak.
sakın unutma, üzüntülerini önce saracaksın.onlar bir süre sızlayacak. yavaş yavaş izleri kaybolacak. ve geriye kalan sadece lezzeti olacak.
pişman olmadan yaşamak, veya pişmanlığı dünyanın sonu sanarak yaşamak,,, bir ottan farksız.. pişman olmayacağın bir hayat yaşamak isteme zaten

küçük şeylerle içini doldurmaya çalıştığı için içinde kocaman boşluklar kalır ve bir gün üzüldüğünde o üzüntüyü öyle büyük hisseder ki o kalan boşlukları doldurur...

Lafda küçük şeylerden mutlu olduklarını söyleyen insanlar büyük üzüntü yaşarlar. Gerçekten ufacık şeylerden mutlu olmayı başarabiliyorsan eğer yaşanan sıkıntıların içinde de mutlu olabilecek bir şey yakalarsın. Yaşadğın üzüntü de gelir geçer...

Bunun isbatı var mı?