İlk AŞK.......

Bir yağmurla geldi... Bir yaprak dökümüyle gittii... Ama çok güneşli... Bahar kadar renkli ve cıvıltılıyıdı.. Geldiği ilk bahar bitimi ve gittiği sonbahara inat...

İlk aşk hep en masum sevmelerden.. 10 yaşlarındaydım ilkokul arkadaşımdı beraber otururduk bütün gün beraber dolaşırdık bahçede. Ama tayinleri çıkıp Konya'dan gidince yarıda kaldı.. Şimdiyse yakın bir dostum. İyiki hayatıma girmiş

ilk aşkım,şimdiki aşkım..

Hem mahalle hem de sınıf arkadaşımdı. Onu çok seviyordum. Her günümüz beraber geçiyordu ama o beni arkadaşı olarak biliyordu. Bizim mahalleden taşındılar nereye gittikleri bilmiyordum. Yıllarca onu görmediğim halde sevgim hiç eksilmedi. Her geçen gün onu daha çok seviyordum. Büyüdüm, onu aramaya başladım. Yaklaşık on sene sonra falan bir web sitesinde buldum onu. Konuşmaya başladık. Her konuşmasında arkadaşım, diyordu bana. Bu beni çok üzüyordu. O öyle konuştuğu için ben de ona istemesem de arkadaşım diyordum. Şimdi haftaya falan buluşacağız. Beni yanına çağırıyor. Ona duygularımı anlatmak istiyorum. Ama onu yeni bulmuşken kaybetmekten korkuyorum. Ben onu çok severken o beni arkadaşı olarak görüyor.

dünya 1,669 km/sa hızla bizim için döndü rastlantılardan çok daha ötesi ..kainat inanılmaz bi biçimde organize ederek bizi birbirimize bağladı..bizi birbirimize sundu..insan mantığı alamaz:) hala ilk aşkımlayım .. hep öyle kalıyım

hiçbir dilin kelime dağarcığı yetmezki anlatmaya

aşk diye bişi yok ki ilki ikincisi yok efendim başı sonu olsun yok yani böle bişi takılmayalım yani aşktı meşkti yorulmayalım haybeye.

O zaman özge sen aşk'a inanmıyorsun ya da hiç aşık olmamışsın???

1.Sınıftaydım ben 1-G'de o da 1-F'deydi adı Emre'ydi.Facebooktan'da buldum konuşuyoruz.

8 yaşımdaydım yeni bir mahalleye taşınmıştık. Mahallenin bütün çocukları kapının önüne dizilmişti birisi bağırdı içlerinden ''güzel güzel dediğiniz kız bu mu'' diye gerizekalı diyip evime girmiştim ama çocukluk işte çok sürmeden evden çıkıp oyuna karışmıştım ne kadar zaman geçti bilmiyorum yakan top oynarken topu kafama fırlattı ben başladım ağlamaya ''ağlama ben seni çok seviyorum ondan attım topu'' demez mi şimdi komik geliyor ama o zaman çok romantik gelmişti bu laf Orta okula geçtiğimizde mahallemizden başka bir mahalleye taşındılar lise 2 ye kadar görüşemedik sonra lisemin önünde beni beklerken buldum onu bitmeyen küllenmeyen aşkıma kavuştum sonra ailelerimiz ayırdı bizi onlar başka bir şehire taşınıp gittiler bir daha haber alamadım dünyam başıma yıkıldı o gidince 17 yaşımda küstüm hayata 5 sene hergün gelir diye bekledim ama gelmedi...ve ne mi oldu bu yaz buldu beni hala sönmemiş içimizdeki aşk küllenmemiş bile ama çok geç kalmışız birbirimize onu evlendirmişler bende nişanlanmıştım dokunmadan birbirimize saatlerce konuştuk gözlerimizi bazen utanıp kaçırarak bazen birbirlerine mühürleyerek saatlerce konuştuk hala görüşüyoruz ama biliyoruz ki sevmek için artık çooook geç

ilk aşkım = son aşkım bu hiç değişmedi değişmeyecekte....

Şimdi ben oldum yeniden
Kaçıncı kez yitirdiğim bulduğum
Kardeşim kadar eski bir sokakta seni gördüm

Anladım artık beyaz bir vapurdur aşk
Makine dairesinde söylemediğimiz sözler
Uyutmaz yolcuları sabaha kadar

Seni mi gördüm, çözüldüm geçmiş gibi
Bir karanfil açmış gibi yakamda
Kokladım yalnızlığımı, acıdım kendime sana
Zamanın üzümleri hep şarap olmuş

İlk aşkım deli aşkım bana çare bul, kendine çare bul
Bağlandı elim kolum neyleyim
İlk aşkım deli aşkım bana çare bul, kendine çare bul
Gel çöz beni azat et benden
Bu dünya naylon, anlamak güç
Bırak yıkasın içimizi geçmiş.