Aslında doğruymuş herşeyi paylaşmak gerekmezmiş.Bunu geçte olsa anladım.Bu hayat bazen bizleri yalnız da bırakabiliyormuş ona göre yaşamalıyız.Bazen kendine yetmeli insan illaki biri olmasa da olur.Bu hayat acımasız yaşamak da bir o kadar zor ama biz bunların karşısında çivi gibi durmalıyız.Biz öyle olalım ki bizi yerimizden sökemesinler ve yıkamasınlar.Arkadaşlar şuan kendimi o kadar güçlü hissediyorum ki anlatamam..

İşte o an gelecek ve benim yaşadıklarım ve hayatım tek o insana ait olacak buna eminim..
