Gözbebeğimdeki Tebessüm

İzlerinden geçiyor
Işığına gözü kamaşmış kelebekler.
Tanıyorum tenimi ürperten ellerini
Yağmur gözlü bir kadın
Geçerken tarihinden...
Yüreğimi okuyup duruyor
Hala sele kapılmış kelimelerin

Ah bağışlamaz artık seni
Şehrine sığamayan dalgalı kayalıklarım.
Hüznün bıçakları saplanırken sesime
İçimde büyüttüğüm mücevherdi kırılan.
Oysa ne yakışırdık maviye
Bu kadar sevdalıyken şiirler

Alıp kendini bilmeden
Issız bir tepenin yamacında;
Başını dik tutmuş deliliğim
Tutsağıdır gecenin...

Aklım ah aklım
Gidiyor baksana yine.
Takmış ta gece yarısı peşi sıra koluna
Olur olmaz hülyalarımı
Burnunda iğde çiçeği kokuları
Elinde bir demet gelincik
Kim bilir bu kaçıncı gidişidir
Kaçıncı geri dönmeyişidir
Bilinmez...

Sonu yok galiba bekleyişimin.
Gelişine kurduğum saatler çalmıyor zamanında
Mıhlanmış gibi baksana duvara
Olmadığın günler.
Gelemediğin vakitler
Öylesine kazınmışsın ki zamanlarıma
Yıksa da, kursa da yılışık bu vakitler silinmez...

Hangi bilinmez bahçelerde açar çiçeklerin
Güllerin lalelerin nerede bulur kırmızısını
Nerede beyazlanır papatyaların
Hangi iklimlerde yayılır kokun
Nereye çıkar ulaşamadığım yolların
Nerede biter yokuşlarının zirveleri
Öylesine düşmüşüm ayak izlerinin peşine
Geri dönmek istesem de
Artık dönülmez!..

sende çok dertlisin

Yok naznadas ben dertten yazmam yazamam.İçimde özlemini kurduğum bir çok şeye hatta aynı şeylere defalarca yazılar yazabilirim ama dertten yada gerçekte var olan bir kimseye yazamam, ilginç gelecek sana belki ama böyle işte...

yok ilginç gelmedi .ben hem yaşadığım hemde yaşamadığım bir çok şeye yazıyorum.özleme dair şeyler daha tutkulu oluyor.

Yoksun ya;
Güneş doğmuyor üzerime
Eski sıcaklığı vermiyor tenime.
Şiirler bile dost değiller artık
Her mısralarında hüzün var.
Sen yoksun ya;
Sanki yarım kalmışım
Bir yanımı almışsın aniden farkında olmadan
Sen yoksun ya çıldırmış, bunalmışım
Nerelerdesin?
Kar düştü umutlara şimdi,
Böyle mi olacaktı sonu?
Umrumda değil artık yasaklar
Gözyaşlarım bile pişmanlık saklar.
Alışamıyorum yokluğuna elimde değil,
Alışmayı da istemiyor yüreğim.
Bu acılar bile bana göre değil
Bu sensizlikte öyle!..
Bu terkediliş ne sana ne de bana göre değil.
Biliyorum, uzaklarda,
Benden çok uzaklardasın...
Belki birgün göreceğim seni
Ama özleyeceğim o güne kadar!..

Gel sevdiğim;
Ömrüm seninle son bulsun
Hüzünlere kapayalım perdemizi
Mavi göklere uçuralım umutlarımızı
Yaşatalım biz bu akşı
Gel sevdiğim;
Son verelim bu veda sahnelerine
Ayrılıkları bitirelim
Çiğneyelim dargınlıkları
Yağdırıp bahar yağmurunu sırılsıklam olalım
Gel sevdiğim; vakit geç olmadan
Gözyaşıyla boğulmadan!..

Çiçekleri açtıran yağmur
Hoşgeldin gönlüme
Hangi mevsimin yağmurusun ki düştün tenime,
Düştün de,
Dönülmez sevdalara bağladın yüreğimi.
Artık ölüm bile ayıramaz bizi,
Biz ki, öğrenmişiz sevmeyi.

Seni yaşamak
Bir deniz kenarında bin yıl yaşamak gibi
Semalarında kuğuların uçuştuğu
Martıların yakamozlarla buluştuğu bir yer,
Cennetten saydığım
Yeşil güneşte kalıp günboyu
Turkuaz mavilerinde yandığım bir yer
Yosunlu yorganlarla örtülü
Kumdan yatağımızın serildiği gibi...

Seni yaşamak
Olabildiğince yalın
Duyarlığında ince bir dalın
Özenip nikah tazeleyen gelinciklerle
Yüreğimize mavi alyanslar takmak gibi
Halkımızın kuşlar olduğu
Hizmetkarlarımızın mağribi...

Seni yaşamak
Yaşlanmamak gibi!..

Sen
Hiç konuşmadan
Gözlerinle anlattığın
Ömrümde duymadığım
Ama
Hep tanıdık gelen o türküyü
Gözlerin söylüyordu
Seni sevmem gerektiğini!..

Ah benim kırılganlıklarım
Çocuk kalbim...
Büyüyemedin hala yüreğimin umut güvercini
Özlemin sarmadı mı seni nicedir?
Yaraların iyileşmedi mi hala?
Bu dünya sana göre değil be çocuğum
Öğrenemedin mi bunları!
Her kırgınlıkların ardından güçlenecektin hani!
Söz vermiştin oysa
Bütün sevinçlerin bitse bile
Baş kaldıracaktın bu koca dünya ya
Ah benim kırgınlıklarım
Çocuk kalbim...
Senin masumiyetin kaldırmaz bu dünyanın dengesini
Aklın, sırrın ermez...
Kaldır başını çocuk,
Eğme boynunu.
Meydan oku bu dünya ya masumiyetinle
Göster onlara saf yüreğini
Hadi!..Hadi çocuk!..

Uzan, topla yerde kalan artıklarını;
Çekinme, topla ne varsa ardından kalanları
Bırakma geride birşey ne senden ait
Ne de adına aşk dediğin yalanını.
Uzan, topla yerde kalan artıklarını;
Biriktirdiğimiz ne varsa senden
Sana ait olan herşeyden
Kurtar beni!..

Bugün beni bul
Bul ki; bulasın diye
En yakınlarındayım
Gözlerinin içinde, yüreğinde
Bugün beni bul
Bak aynaya, kapa gözlerini
Bu şehirden gitmiyorsam
Beni bulasın diyedir!..

Herşey bir yerde anlamsız ve boş!
Gerçek olan şimdi senin yokluğun
Senin varlığını özlediğimi duyuyormusun?
Bak nasıl artıyor ellerimin sıcaklığı!
Dinle bak!
Nasıl çarpıyor yüreğim!
Bütün sokaklarında bu şehrin
Sana koşuyorum.
Seni soruyorum gelip geçene...
''Görmedik'' diyorlar.
Anlamıyorlar seni nasıl özlediğimi,
Nasıl sevdiğimi bilmiyorlar.
Volkanlar tutuşuyor,
Ormanlar yanıyor içimde.
Hergece milyonların uyuduğu bir anda
Devler uyanıyor içimde!..

Diz boyu yalnızlık
Kapılardan geçilmiyor
Bir matem'e tutsak şimdilerde bu şehir
Göz gözü yokluktan görmüyor.
Ellerim kanlı savaşlardan kalma
Bu yüzden ağır kipriklerimde...
Dün gece limanı yitik düşlerimden
Bir gemi gönderdim bilinmezliğe...
Acımla uğurladım
Göz yaşları köz olup
Düştü,
Yaktı...
İlla ki yakmalı;
Yoksa bu yara başka türlü dağlanmaz!..