Gözbebeğimdeki Tebessüm

Elimden geldiği kadar umut ediyorum ama o an geliyor yalnızlık benim umutlarımu yıkıyor ve beni kendine doğru çekiyor büyük bir hızla....
Aslında benim yardıma ihtiyacım var ama ne konuda onu bir türlü anlatamıyorum insanlara......anlayacan zor durumdayım bakalım nereye kadar gidecek bu........

Sonsuz deniz ve senin en içli halin
Serin serin dururken ufkumda
Sevgili; en güzel geceydi gözlerin
Beni vururken kıyıya
Mehtap son dansını yapıyordu gölgelerinde
Vurgun yedim

Çocukluğumun ayağı kırık güvercinleri
Eski ben,hırçın ben: sunak yağmur sularına
Haykırdı dallarından dökülenleri
Beni atarken kuyuya
Gün son şarkıyı söylüyordu eteklerinde
Vurgun yedim...

Aradığın yürek,
Şu an hasarlı!
Daha sonra tekrar dene!..

Mısra aralarına saklanmış gizemli sözcükler gibiydim...
Öyle sessiz,
Öyle gösterişli...
Ufak bir depremle darmadağın oldum...
Şiddetin tüm binalarımı çökertmeye yetti...
Emekler vererek kurduğumuz,
Her yeni katta sevinçlere boğulduğumuz,
O gösterişli binamız çöktü...

Ağırlığına dayanamadık
Yada kim bilir göze geldik...
Ne önemi var ki...
Yittik, gittik.
Şimdi koskoca uçurumlar var aramızda...
Kolay olsa atlardım!..
Ama gücüm yok bu bitişi sonlandırmaya.

Zamana bıraktım
Seni...Beni...Bizi..

Oysa ki,
Alın yazıma yazılan
En güzel kaderdin benim için...
Ellerimde tutabilseydim keşke seni!
Keşke hiç bitmeseydin!..

Şimdi gözlerim,
Her gece yalnızlığıma takılıyor.
Bir sen oluyorum, bir ben...
Ama hiçbiri BİZ kadar anlamlı olmuyor...

Birgün döneceksin,
O gün yüreğimin acısını
Avuçlarına vereceğim.
Göreceksin, o gün bileceksin
Benim sana, sevdamıza olan tutsaklığımı...

Ama şimdi gelme!
Yüreğime ilaç olacak zamanla
Bir başıma bırak beni...
Birgün hiç ummadığın anda,
Döneceğim geri...

Aradığın yürek,
Şu an hasarlı!
Daha sonra tekrar dene!..

yazılarını ya da hislerini okuyorum fakat yorum yapmak bugüne kısmetmiş böylesine hissiyat dünyası kocaman insanlara selam olsun ellerine sağlık devamını bekliyoruz=)

Zamana bıraktım
Seni...Beni...Bizi..

Teşekkür ederim Verda zaman ayırıp okuduğun için,gözlerine sağlık

Bahanem kalmadı
Teslim oluyorum yokluğuna
Ne hayatta kalmaya yetecek mecal var
Müebbet susuşlarımda...

Bir asfaltmışım gibi yılların izi geçerken üzerimden
Dokunduğum her ten ile
Seni çoğaltacağım terimden
Seninle yenilenecek hücrelerim,
Yine sana ağlarken sebeplerim

Dudakların hala duruyor bardaklarımda
Öpüşüyor her gün yalanların gerçeklerle
Kokun yol bulmasın diye kendine
Nefes almıyor ev...
Aynaların aksine yüzün yok
Hüzün saydam...
Işık oyunlarında,
Senin yansıman...

Ruhumla uğraşmaktan vazgeçmiyor hayat
Bari sen daha fazla basma damarıma
Batırma hançeri biraz daha,
Ötesi kalp,
Derimi çoktan sıyırıp geçti bileyli intikam,
Güç yükleme bileğe...

Zarar verme senden başka hiç bir şeyi olmayan
Etten yüreğe...

Çok üşüyorum...
Bu çelişki çok üşütüyor bedenimi ve ruhumu...

Terkedişlerim oluyordun,
Ardından gözlerimle sardığım...
Sesine kulağımı tıkadığımda,
Seni gözlerimde buluyordum...
Gözlerimi yumduğumda,
Hayalim oluyordun...

Unuttuğumu haykırışım,
Seni en baştan hatırlayışım oluyordu...
Bitti dediğim anda,
En imkansız başlangıcı yaşıyordum...

Yok ben üşüyorum...

Senin için son gözyaşımı döktüm bu gece!
Artık hiç tahmin edemediğim kadar uzağındayım...
Hiç tatmadığım kadar çaresiz,
Hiç düşünmediğim kadar sensiz...

Evet gidiyorum...

Gün gelir özlem tak ederse canıma,
Önce kendimden vazgeçerim!
Ne beddua ederim sana,
Ne de geri dönerim...

Ne verdin aşk ne istiyorsun?
Bırak gideyim...
Dün geceydin
Gün geçti.
Islak avuçlarımla tutuştuğum ayakucundu
Parmak uçlarımda öptüm, üst dudağını
Ve dokundum göğsün ucuna...sıcacıktı
İçimde içinin boşluğu
Dilimin ucunda tadı kaçmış bir arzu
Kalıcı pas lekesi
Bu gecem ol yine
Küflenelim sevişirken
Bana bir şey bırak giderken
Gözleri sana benzesin...

Beni bana emanet ettiğin gibiyim
Ne gözlerime göz değdi, ne yüreğime ateş
Ben hala beni bıraktığın yerdeyim
Ne adresim değişti, ne de kimliğim
Yalnız aklar düştü saçlarıma
Yıllar çizgiler bıraktı yanaklarımda
Zaman ufalanıp döküldü avuçlarımdan
Durduramadım mevsimleri, geçti seneler.
Ben ölü bir deniz gibi duruldum
Sana koşmak istedim ama yoruldum
Hani bir de sen gelirsin korkusu
Gelirsinde beni bulamazsın telaşı

Ayrılamadım buralardan, bu kentten
Bazen zamansız döküldü yapraklar
Bazen bir çocuk ağladı sebepsiz yere
Aniden sevdiğimiz şarkı çıktı radyoda
Bayram şenlikleri yaşandı bu şehirde
Düğünler oldu, cenazeler kalktı
Ben hiç değişmedim, sevdam hiç azalmadı

Sandıklar dolusu çeyizler hazırladım
Mendiller işledim adının baş harfiyle
Nice yıldızlar kaydı ben dilek tuttum
Zincir zincir boynuma dolandı sevdan
Bazen ayaklarımı acıttı prangalar
Çoğu zaman yüreğimi kavurdu aşkın
Ama pes etmedim, sana ihanet etmedim

Bazen yaşamak bir uçurumun eşiğinde
Kalmak gibiydi,
Ölüm gibi soğuktu nefes almak
Ellerim hayaline uzandı hep,
Ay ışığı vurduğunda gölgen süzülürdü odama
Düşlerimde okşadım saçlarını
Yıkılmadım, ben hep eski ben gibi kaldım
Beni bana bıraktığın gibi kaldım
Beni bu hayat değil, beni sevdan bitirdi
Ben senin bıraktığın ben gibi kaldım da
Sen o giderken olduğun sen kalamamışsın...

Garip bir şekilde gülümsüyorum herşeye
Hayata, Acımasızlığına, Karanlığına
Gülümsüyorum işte bir insanı ağlatabilecek herşeye
Nedenini sorma bende bilmiyorum.
Belki aklımı kaçırıyorum
Belki de sensizlikten kaçıyorum.

Anlamını kaybeden bütün cümlelere
Beni kimsesiz bırakan insanlara
Aynadaki mutsuz yüzüme
Gülümsüyorum nedense!

Herkes bilgiğini sanır bişeyleri
Nasihat verdiğini sanır...
Çokça aşkı tanır gibi davranır.
Biliyorum ki beni benden iyi tanıyamaz kimse.

Gülümsüyorum işte böyle
Nedenini sorma bende bilmiyorum
Delirmiyorum ben
Sadece umud ediyorum
Ve
Gülümsüyorum...

Allah baktığım heryerde
Yalnız değilim bu dertle

Umud ediyorum
Ve
Sevmekten vazgeçmiyorum!
Sana ve sensizliğe gülümseyebiliyorum...

Aşk dediğin!
Uzakta bir nokta iken sevgiliyi tanıyabilmek.
Dokunmadan da sevebilmektir aşk dediğin.
Kirliymiş, temizmiş demeden aynı bardaktan
Kalan suyu içmektir AŞK dediğin!..

Yıldız düşür çocuk!
Hepsi benim gibi olsun.
Sessizce yanıp sönüyor ışığı
Bak!

Yalnızlığı görüyormusun?
Cebinde köstekli intihar saati
Ölüme gülümsüyor, damarlı ellerini göğsüne vurarak.
''Ben'' diyor yaşamayı bilirim elbet
Fakat ölüme terk ettim yaşamak işini.

Böylesi ölümden geçip gittiler
Kimi derin sulara bıraktı sıcaklığını,
Kimini yok yere rezil ettiler.
Çatalında törensel bir zahmet,
Yaşamak lekesi yüzlerinde durur
Bize ne ettiler, size ne ettiler...
Hayret!
Soru sormak yok çocuk, öyle ki cesaret
Bazen konuşturur, bazen susturur.

Muhakkak,
Gün gelir muhabbet artarak biter,
Dokunur şarkılara eski bir hüzün.
Gün gelir sırtın toprağa değer,
Akar siyah sularla kirli yüzün.
Gün olur çocuğum, baktığın yer
En son vuruşmanın dekorudur
Işıklar kapanır, perdeler iner!..

Zamanın akşamıydı
Ramak kalmıştı karanlığın soğuk yüzüne.
Tam da bitmek üzereyken umutlarım,
Bir yaprak bile yeşermemişken dalımda,
Öyle soğukken hayat
Üşümüşken yalnızlığım
Çıkageldin
Bir taze bahar gülümsemenle

Sanki biliyordun
Sanki yıllardır seni bekliyordum
Sormadın bile içeri girerken kalbimden
Öyle emindin ki seni beklediğimden.
Gözlerime baktın,
Sıcacıktı merhaban!
Sanki kırk yıldır bitmemiş bir aşktın!
Seni izliyorken şaşkınca,
Ne olduğunu anlamaya çalışırken
İçimde sönmeye yüz tutmuş bütün ateşleri yaktın.

Bir çocuk yaramazlığı vardı sol kaşında.
Masum ve her an kendini ele verir, telaşsız
Hiç kimse sen gibi gülemiyordu,
Hiç bir tebessüm seninkine benzemiyordu
Ve her tebessümde dudak kenarında oluşan o çukur;
Kalbinin resmini çizmişlerdi yüzüne.
Zifiri karanlık bir geceye doğan güneş gibiydi;
Işıttın ve ısıttın bana ait ne varsa.
Hoş geldin güzel gözlüm,
Hoş geldin yarınlarıma...

Alında hergün bir sonrakinin tetikçisi
Yanan bir fitil, bozulmuş bir düzen gibi...
Bütün parçaları bir kopuş taşıyan,
Ayrılmaz bütünselliğinde birbiriyle ilintili.

Tutarsan bozulur büyü
Ama sen tut...
Varsın hiç düzenim olmasın.
Bırak!
Sevgiye yenik düşmüş içimde her şey.
Yada sevgin, içimi yok eden
Parça tesirli bir infilak!
Noktaları işgal ediyor virgül,
Nasılsa hiçbir şey bitemiyor;
Varsın bir iç yokluk olsun yaşamak...

Zaten bütün sevgiler
Bir karmaşanın bağrında olur / ölür
Çıplak!
Ve hepsi parçalanmış bir bütünün
Koparılmış / görünmez tozlar halinde
Yere dağılmış parçaları gibi...
Dokunsam / dokunsak
Düzeni mahvedecekler patlayarak...

Bazen;
Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan
Güneş kucağındadır, bilemezsin.
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür
Ciğerine kuruludur orkestra, duymazsın
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın
Uçar gider, koşsan da tutamazsın...