Re: Gidenlere...
gönderen SERAPben » Cuma, Haziran 26, 2009 23:46
Gidişine gözyaşılarını eksik etmeyen gözlerim, gelememelerine de nöbet tutar oldu hemde gelmeyeceğini bile bile...Her kapı çalınışında yüreğimin deli gibi hızla çarptığını hissettim ta ki kapıyı açıncaya kadar.Heyecanlarım anlıktı artık benim.Kapının çalınışıyla açılışı kadar anlık...Sonrası hüzün, sonrası bir avuç gözyaşı, sonrası hezimet!..
Bir insan böylesine acı çektirir mi kendine bile bile?Bir insan ancak bu kadar bile bile kötülük ederdi kendisine!
Lakin, gel gör ki geri dönemeyenim; söz geçmiyor bu deli yürek çarpıntısına!..
Herşeye anlam bulsam da gidişine anlam veremedim bir türlü.Aklım firarda şimdilerde, o da benden uzakta bir yerlerde.O yüzdendir ki; düşüncelerim mantık dışı, yürek devrede...
Ah benim geri dönemeyenim; Aşk'ın açtığı yaraları Aşk'tan başka ne onarabilir ki!..
Kırgın değilim sana, ki zaten sana kırılmayı da hiç beceremedim ki ben.Sana kırılmaya cesaret edecek bir yüreğe sahip olamadım hiçbir zaman.Oysa ''insan sadece sevdiğine kırılırmış'' derler ben sana kırılacak kadar az sevmedim ki seni.Ben yüreğimde Sen varken, yüreğime Sen demişken, adını Sen koymuşken; sana kırgın bir yürek nasıl taşıyabilirdim ki bedenimde?
Sen benden gitmişken çok uzaklara, ben dualarımı eksik etmedim hiç üzerinden!..Hiç lanet etmedim sensiz ayazında kaldığım gecelere!..Çünkü ben seni karşılıksız sevdim...
Ben seni sevdim, hemde çok sevdim.Yıldızların geceleri sevdiği gibi, yakamozların mehtabı sevdiği gibi sevdim.Ben seni bir insanın hayattan başka hiçbir beklentisi kalmadığını düşündüğü anda azraile son nefesini büyük bir mutlulukla vermeye hazırlandığı gibi sevdim...
Ah benim geri dönemeyenim bilesin; Ben seni ecel gibi sevdim!..