Re: Gecenizin en derin şarkısı...
gönderen SERAPben » Pazartesi, Şubat 22, 2010 00:33
Cevdet Bağca - Nefesimi Süreyim
Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi
Cehennem yangınlarından ölmeden çıktıysa bedenim;
Artık benim olmalıyım, benim.
Yeter yüreğimi bir çift gözün ateşine rehin verdiğim.
Ateş artığı değildir karşılığımız!
Pusatını dağ sisinden alan,
Firarını mermisine emanet eden bir namludur bu eşkiya sevda
Ki; zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.
Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta Adem'den beri,
Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini.
Güneşin kızılca kıyametine çatar kuruyan umut dallarını
Yanacaksa cehennemden beter yanmalı!
Kim anlar ki eşkiyanın sağlamlığını;
Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini, kim?
Hani ellerine kuşlar inerdi, kardan üşüyen kuşlar...
Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi, ay Şahrud!
Eşkiya yüreğime çığ düştü
Üşüyorum ha...
Aç ellerini!
Geldim mutsuzluğumla
Yürek susuzluğumla
Koynunda al demiyom
Eşikte koyma beni!
Koynunda yatır demem,
Yeter bağışla beni!
Aç kapıyı gireyim, sana ömrüm vereyim
Kuruyan dudaklarına, nefesimi süreyim
Kuruyan dudaklarıma, nefesini süreyim...
Dağlara küs olur mu
Bahar ayaz olur mu
İki can bir bedenken
Ayrı yatmak olur mu?
İki yürek bir canken
Ayrı düşmek olur mu?
Biliyorum suçluyum
Kentin kirli suyuyum
Sevmesini bilmiyorsam
Geçmişin sonucuyum
Aç kapıyı gireyim
Sana ömrüm vereyim
Kuruyan dudaklarına, nefesimi süreyim
Kuruyan dudaklarıma, nefesini süreyim...