FERİDUN DÜZAĞAÇ'a ithafen...

müzik bir tutku baştan çıkaran sevgili gibidir. canımı çok yaktığıda olur, uçurduğu ayaklarımı yerden kestiğide... bazen kendimi buluveririm o bestekarın dilinin ucundaki sihirli sözlerde. yalnızlığımda dostum olabilen şarkılar acımda düşmanım olur zaman zaman daha çok acıtır canımı. cesurlaşır insan müzikle.. hissettirdikleriyle kendine itiraf edemediklerni aklında geçirmeye başlar pişmanlık duymadan. yinede vazgeçebilir mi insan müzik tutkusundan? hayır asla! ruhumu basitlikten alıkoyan farklı ahenkleri içimde yaşatan melodiler... kimi zaman yağmurlu bir akşamüstünde huzurumdur tını. kahvemi yudumlarken gülümsiyerek izletir yağmuru.. insanın kafasından binbir türlü düşünceler geçerken hüznü gözlerimizde çizdiren yağmurla müziğin büyülü dünyası birleşiverir. ruhun gezintisi gibidir özgür mutlu ve huzurlu.. veya hüzünlü ama yinede huzurlu! müzik sadece somut bir yalnızlıktır. içini doldurup en iyi dost olmayı becerebilir şarkılar. bu duygu karmaşasını yaşatabilen söz ve bestekara içindir kalemimden dökülen satırlar.. şarkılarıyla ruhumu kuşatan hayallerimi şekillendiren insana.. FERİDUN DÜZAĞAÇ'a ithafen..

E.K.

Bazen bir arkadaş,bazen de bir sevgilidir müzik bazen de hayatın gerçekleri..
Benim hayatımın yaşam kaynağı...Sevginin tek gerçeği ve cesaretim senin dediğin gibi ece.....Benim gerçekleşmesi zor olan hayallerim...
İşte Feridun Düzağaç karşımda ve bana gerçekten anlattı yaşamın ve sevginin anlamını besteeriyle ve tertemiz insanları tanıttı,yaşamıma renk kattı hayata bağladı...Selam ey bestekar!İyi ki varsın:)))

her şarkısı dinledikçe iliklerime işledi ruhumun kapılarını araladı bambaşka keyif mutluluk kattı

O birtane...

en derine işleyen,en derine dokunup geçen birtaneciğimiz o... onu çok seviyorum ben de sizler gibi...

Özlemlerimizi, aşklarımızı, güçsüzlüklerimi yeri gelip kendimize bile söylemediklermizi en tenhalardan çıkaran ve en temiz en doğal halliyle anlatmayı başaran şarkı sözleriyle Feridun Düzagaç. Benim için kendimi dinlemek demek.

Bu yazı benimdi ve yeni üyeliğimle üstünde değişiklikler yaptığım yazımı tekrar eklemek istiyorum

müzik bir tutku baştan çıkaran sevgili gibidir. canımı çok yaktığıda olur, uçurduğu ayaklarımı yerden kestiğide... bazen kendimi buluveririm o bestekarın dilinin ucundaki sihirli sözlerde. her zaman çelişkiler yaşatır. yalnızlığımda dostum olabilen şarkılar yüreğimin haykırışlarında düşmanım olur daha çok acıtır benliğimi. cesurlaşır insan müzikle... hissettirdikleriyle kendine itiraf edemediklerni aklında geçirmeye başlar pişmanlık duymadan. yinede vazgeçebilir mi insan müzik tutkusundan? hayır asla! ruhumu basitlikten alıkoyan farklı ahenkleri içimde yaşatan melodiler... kimi zaman yağmurlu bir akşamüstünde huzurumdur tını. kahvemi yudumlarken gülümseyerek izletir yağmuru.. yağmurla şevkle bütünleşiverir. insanın kafasından binbir türlü düşünceler geçerken huzuru kalbimin taa derinliklerinde hissettiren yağmurla müziğin büyülü dünyası bütünleşir. ruhun gezintisi gibidir özgür mutlu ve huzurlu... veya hüzünlü ama yinede huzurlu! düşünüyorumda müzik somut bir yalnızlıktır. içini doldurup en iyi dost olmayı becerebilir şarkılar. bu duygu karmaşasını yüreğimde yaşatabilen söz ve bestekara içindir kalemimden dökülen satırlar.. şarkılarıyla ruhumu kuşatan hayallerimi şekillendiren insana.. FERİDUN DÜZAĞAÇ'a ithafen..