Değer verdiklerimiz neden gidiyor?

Hiç düşünmüyoruz belki de giden kişi ruh ikizi olmadığımıza karar verdiği için gitmiştir.Öyle düşünseydi niye gitsin ki...Belki de hayatının anlamı,diğer yarısı biz değiliz.Gönlü burdaysa eğer ayakları fazla uzağa götürürmüydü hiç?Niye giderken avuçlarından gönlümüzü alamıyoruz ,niye onunla kalmasını istiyoruz?Oysa o giderken kendininkini alıp gidiyor,sende bırakmıyor ne garip.Yaşanabilecek çok şey varken ve yeryüzünde bu kadar çok insan varken kendi ellerimizle onun görünmez zincirlerine gönüllü bağlıyoruz kalbimizi.Zincirin uzunluğu kadar da yol alabiliyoruz sadece.Çok fazla sahipleniyoruz,çok fazla ait olmak istiyoruz ,sanırım sorun burda.Bir yerlerde karşılıksız paylaşabilen birileri mutlaka vardır,olmalı...Yeter ki kapılar tamamen kapanmamış olsun.Umut her zaman var

çok aşırıya kaçılmamalı.herşeyde ölçüt olmamalı ama ölçüt olacak şeyleri de iyi ayarlamak gerekiyor.mesela sevmek.bunda ölçüt olamaz sınırsızdır sevmek değer vermek.ama bunu ona gösterme kısmına gelindiğinde belli ölçütleri aşmamak gerek....

gereğinden çok değer verdiğimizi çok belli ettiğimiz için bence...

çok şükür değer verdiklerimin hepsi yanımda...değer verdiklerinin yanında olmadığını söyleyen kişiler, verilmesi gereken değeri yanlış adrese vermiş demektir..dikkatli olmak lazım..gerçi bu zamanla öğreniliyor..

Değer verdiğin sana değer vermez vermediğin sana değer verir.

kimin ne kadar değeri hakettiğini bildiğimi sanıyordum bende ama yanıldığımı anladım.çok üzüldüm çok kırıldım ama kendime gelmem geç olmadı.bence kimseye hakettiği değeri göstermemeliyiz.çünkü o değerin farkına vardıkları anda bitiyor bişeyler.

Değer verdiklerim birer birer çözüldüler sanki hiç birşey yaşanmamış gibi...Belki de ben onları kaybettiğimi zannettim,ağladım dostlarım için... Ama şunu hiç düşünmedim:
Onlar günün birinde gidebiliyorlarsa demek ki ben onlara hiç sahip olmamışım sadece sahip olduğumu sanmışım.Yani hiç sahip olamadığım bir hiçlik uğruna ağlamışım....
Bugünlerde böyle düşünüyorum...Yarın ne olur bilmiyorum ama keşke gidenler gider kalan sağlar bizimdir diyebilsem ....Şu sözü yaşam felsefem haline getirebilsem....

Farkında mısın, hala gidiyorsun. Olan biteni anladığın yok. O hırslı benliğin bir gün dağılıp ayaklarımın dibine düşecek. Dimdik ayaktasın şimdi, sen öyle zannettiğin için. Çok eskiden ben de seni güçlü gibi görürdüm. Bir gün senden çok daha güçlü olduğumu anlayacaksın. Kaçmak güçlü olduğunu göstermez. Ya bunu kabullenmek nasıldır, bilir misin? E hadi gitmeye devam et bakalım. Yolun açık...

gözden ırak, gönülden de ırak oluyor...

Hani demiştim ya en başında sana; ''gideceksen şimdi git!'' Şimdi sana diyorum ki; ''öyle bir git ki benden, gidişin bile esaslı olsun!'' Ama senin gitmelere yol alacak bir yüreğin yok biliyorum.Gidişin esaslı olmaz, gidişin sadece bir inat uğruna gitmek için olur...
Peki gidişin beni üzer mi sence? Üzer elbette ama yıkılmam ardından!..Ardından; acımı da, sevgimi de içimde yaşar ve yaşatırım...

Değer verdiklerimiz belki de kendince haklı sebeplerden dolayı gidiyorlar.
Değer verdiklerimiz belki de verdiğimiz fazlaca değerden dolayı gidiyorlar.
Değer verdiklerimiz belki de bu verdiğimiz değerden dolayı bizi üzmekten korktukları için gidiyorlar.
Vs.vs...
Ama gidenler öyle yada böyle mutlaka bir sebep bulup da gidiyorlar!..

Haklısın, çünkü sebepsiz bir gidiş yoktur Serapcığım.

"Hazırlanmış, bir yere gidiyor gibisin.
..."

Bence değerli olanlar gitmiyor. Gidenler değerli oluyor...
Şimdi sol elimizi yumruk yapıyor, dirseğimizi masaya çenemizi de yumruk yaptığımız elimize dayıyoruz. Gözlerimizin her ikisi de kaşlarımızla beraber yukarı bir yerelere bakar konumda. Sonra sağ elimizin ayasını da kalbimizin üzerine koyup, düşünüyoruz...

"Giden"e gitmemesi için gerekli olan herşeyi yaptık mı?
"Giden"e sahib olması gereken asgari değeri, henüz gitmediği zamanlarda gösterebildik mi?
...
(bu sorular çoğaltılabilir. ama ikisi sonuca bence yeterli!)
İyice düşündükten sonra şu souya cevab vermeliyiz;

"Değerli" olanlar mı, gidiyor? Yoksa "Giden"ler mi, değerli oluyor?

Aslında değerli olmadıkları için...