Sevgiliden Ayrılmak …
Sevgiliden ayrılmak
Onunla ilk tanıştığım zaman … Ortaokula gidiyordum henüz 14 yasındaydım. Onun yaşını ise hiç sormayın ! Göz göre göre kendimi ateşe attığımı sonradan anladım. Herkes bu beraberlik için yaşımın çok küçük olduğunu söylüyordu. Aslında hiç bir zaman yaşın uygunluğu söz konusu olamaz böyle bir ilişkide. İlk önceleri sadece yakın arkadaşlarımla paylaştım küçük sırrımı. Sadece gönül eğlendiriyordum onunla. Ne kadar da aptalmışım ? Aileme anlatamazdım. Reddedileceğini peşinen biliyordum. Başlangıçta tenha yerlerde çok seyrek buluşuyorduk. Daha sonra buluşmalarımız sayısı gittikçe arttı. Ok Yaydan çıkmıştı bir kere. Evet onu seviyordum. Aklımda hep aynı düşünce vardı; “ Onun tutsağı değilim ve istediğim zaman terk edebilirim.” Ne kadarda akılsızmışım. En sonunda olan oldu. Bir gece annem bizi yatakta yakaladı. Kızmadı, bağırmadı sadece kısa bir nasihat çekti. Beraber olmamızı yasak etmenin mümkün olmayacağını acı acı anlattım.
Aradan seneler geçti, ama gittikçe birbirimize bağlandık. Daha doğrusu ben ona bağlandım. Tahmin edebileceğiniz gibi onun umurunda bile değildim. Aradan gecen yıllarda kaybeden taraf hep ben oldum. O bana sahte mutluluklar verdi sadece. Bense her şeyimi … Onun için kavga ettim, onun yüzünden çok hastalandım. Önce onu sevmeyi öğrendim sonra da nefret etmeyi. Beraber olmayı istemediğim anlarda bile, yanımda olmaya devam ediyor. Ne yalan söyleyeyim : bazen ben de isteyerek onun peşinden koşup sokak sokak aradıktan sonra hasretle yeniden buluşuyorduk. İrademi yerle bir etti. Ailemle, yakınlarımla arama girdi. Arkadaşlarımın çoğu da ondan nefret etti. Hatta ben bile tiksindim bazen, bedenime ve ruhuma sinen kokusundan. Dudaklarımın her dokunuşunda ben ondan o benden bir şeyler çalıyordu. O her seferinde yeniliyordu kendini, bense gittikçe kötüleşiyordum. Buna rağmen bir turlu terk edemedim.
Aslında çok defa denedim ayrılmayı, hepsinde de dönüşüm bir öncekinden güçlü oldu. Yokluğunda hasretiyle kıvrandım, bu ayrılığa alışmaya çalıştım, ama asla aklımdan çıkmadı. Tırnaklarımı yedim, yetmedi; kuruyemişe başladım, ayrılık kilo aldırdı. Hatta inanmazsınız ama, su anda bile yanı başımda. Ama yinede hepinizin önünde yemin ediyorum ve söz veriyorum : “ Ya o beni bırakacak, ya ben o sigarayı!…
( Şimdi, Lütfen Bir Kez Daha Okuyun )
Etiketler: , ayrılık, ayrılmak, hikaye, sevgili, sevgiliden ayrılamak, sigara, sigara tiryakisi, sigaranın zararları, sigarayı bırakmak, tiryaki
kayıp yazdı:
yav harbi güzel olmuş
bende önce aşk hikayesı sandım ama sonra sigara 
güzelmiş ben de başladım içmek istemiyorum ama sevgililer kahrediyor be adamı :d pf efkarlandım :d ama içmeyeceğim. 
Haziran 1st, 2009 at 22:33
dionysos yazdı:
ben her şekilde aşığım ona! (yalan) efkarlandım be’ geçekten erken yaşta mı teslim edicez ruhumuzu?.. efkarlandım.. iyisi mi bi isgara yakiim hemen(!)
Ocak 11th, 2008 at 3:17
cenk yazdı:
çok güzel olmuş kardeş.
Aralık 26th, 2007 at 14:15
esmer cılgını yazdı:
selam gençlik
Ağustos 20th, 2007 at 23:57
esmer cılgını yazdı:
ben aşk hikayesi zannettim en başta ama sonradan jeton düstü bu yazıyı kim yazdı bilmiyorum ama tebrikler helal olsun koç be.
Ağustos 20th, 2007 at 23:56
bugfixed yazdı:
Hımmm
Kasım 10th, 2006 at 16:33