Hatırlarım
aylar önceydi… herşeyi bırakıp sana gelişim
hiç kimseye söylemeden bu şehri terkedip sana gelişim…
hayatımın en güzel en zor en cesaret dolu en keşke hiç bitmese dediğim günlerini yaşadık birlikte
öyle çok seviyodum ki seni
ve öyle çok sevdiğini sanıyodum ki beni
bütün engelleri aşabilriz sanıyodum
ta ki gittiğin beni öylece bir başıma gözyaşlarımla
bırakıp gittiğin güne kadar
hani hani hiç gitmiycektin lavinyam
hani nerde verdiğimiz sözler
ettiğimiz yeminler
ben hala bıraktığın yerdeyim bak
ya sen…
we yarın herşeyi bırakıp sana geldiğim şehre geliyorum yine
milyon parçaya bölünsemde
canımdan can içimden koca bi parça kopsada
geleceğim hatıralarıma
bana senden kalan tek şey hatıralarım değil mi zaten
geleceğim hiç korkmadan
son kez akıtacağım bu yaşlarımı…
ne çok sevmişim aşkım lavinyam seni
ne çok sevdim seni
ne çok seviyorum seni…
ezgi yazdı:
ben şuan çok kötüyüm çıktığım ile kavga ettim ve o özür dilemek yerine sen bilirsin dedi ve beni göz yaşlarımla bırakıp gitti bu şiir beni anlatıyor gibi sanki…şuan döktüğüm gözyaşları biliyorum ki onu çok sevdiğim için ama o beni seviyormuuu orasını hiç sormayın çünkü kafam çok karışık
Ekim 17th, 2007 at 16:54